Μια άλλη Ιθάκη.......

     - Κι είπα να ανηφορίσω μια μέρα νοτισμένη για το εργαστήρι του φίλου Αριστομένη, Γη Αττικής και
ουρανός αφύσικα μουντά,οικολογικής φθοράς, φαιά ακολουθήματα......... Κατεβαίνοντας τρία σκαλά-
κια, μισοκατώγι δα το ΑΤΕLIER, απλώθηκε εμπρός μου ένας τεράστιος χώρος κοσμημένος με συγκλονιστικά ευγενή χρώματα, μια ολάκαιρη χειμερινή ανθοφορία. Θαμπώθηκα, όπως εδώ και χρόνια πολλά θαμπώνομαι από το χρυσαφί του Ήλιου, από το λουλακί της θάλασσας, της κιμωλίας το πάλευκο, από τους ιριδισμούς της γαλαζόπετρας, της μυθικής Ελλάδας....... Έργα θεόρατα, ταμπλώ υπερμεγέθη, μικρές παρηγορητικές μινιατούρες με ακανόνιστες παραστάσεις ποθούσαν υπομονετικά να εκτεθούν, να ξανοιχτούν στο πέλαγο των αισθήσεων, να θέλξουν με μόνο όπλο τους την ομορφιά, την έξωθεν καλή μαρτυρία προς όφελος του κόσμου να αποκτήσουν.
     Σιδερένιες καλοσμιλεμένες, κλασσικές, αφηρημένες σχηματικές ή ασχημάτιστες κατασκευές , όλα μα ό λ α εκεί συνδιαλέγονταν με το θείο και το εσώτατο της ψυχής μας Άμωμο, καθώς είναι καμωμένα συνειδητά είτε από μια τρέλα της στιγμής, έργα αυτοτελή που μόνο τιμή περιποιούν, καθώς βρίσκονταν σε απόλυτη αρμονία με το κάλλος και ταυτόχρονα σε πλήρη αντίθεση με την περίγυρη ασχήμια. Χρώματα έτοιμα να κατακτήσουν την αισθητική μας, μορφές πρωτόπλαστες, πρωταγωνιστικές, έργα σαγηνευτικά και πάντα άσφαλτα, που στο μέσο τους ιστάμενος σαν" έτοιμος από καιρό " ρεμβάζει, εξηγεί, χαίρεται, σκέπτεται, λιάζεται ή λυπάται πάντα ο ίδιος "Ωραίος, ασυνείδητος, ευτυχής" θεράποντος της τέχνης, ο δαμαστής της Ύλης Αριστομένης, σχεδιάζοντας το Αύριο της μελλούμενης Τέχνης, στοχεύοντας στο άφθαστο του Ολύμπου..........
     Για να αισθανθεί κανείς το μεγαλείο και την εξελικτική αλληλουχία της καλλιτεχνικής του δημιουργίας δε χρειάζεται να είναι ειδικός τεχνοκρίτης συλλέκτης έργων ή ακόμα παθιασμένος εραστής των εικαστικών αγαθών.
     Αρκεί να συγκινείται όπως όλοι οι ελεύτεροι και οι απροσκύνητοι, όπως όλοι οι κληρονόμοι της αρχαίας ευαισθησίας και της Βυζαντινής σκουριάς. Δουλεύοντας ο Αριστομένης χρωστήρα αριστοτεχνικά, μετουσιώνει αέναα σε ζωή ετερόκλητα υλικά σίδερο, γύψο, χαρτί, χώμα, πηλό κ.α. πλάθοντας με τα χέρια του μεγάλες ή μικρές επιφάνειες εμπνεόμενες ακόμα και από τα λείψανα της αβάσταχτης Φραγκοκρατίας κι από τα τωρινά ακόμη πέτρινα του κόσμου χρόνια.........
     Κυρίαρχος της CONSTRUCTIONIS φτιάχνει με τα τραχεία αλλά ευκίνητα χέρια του εξαίσιες δημιουργίες σαν ένας άλλος ασκητής Λωτρέκ πορευόμενος προς τα δικά του Ηλίσια Πεδία του Πανθέου. Μαγεύει με τα θέλγητρα των τολμηρών συνθέσεων του προκαλώντας τον επισκέπτη να ποζάρει κι αυτός, να γίνει κοινωνός και αναπόσπαστο καλότυχο μέλος στο άλλο ΡROCESSUS μιας άλλης "Ιθάκης" στα ενδότερα της οποίας κυριαρχεί βασιλεύουσα η χρωματική πανδαισία και η νίκη του πνεύματος επί της ύλης που έχουν ώς αποτέλεσμα, ότι καθείς ορά: Μια ΑRTE GLORIOSΑ.
     Απολαμβάνοντας τα έργα του Αριστομένη απολησμόνησα τη λύπη της φύσης "εμύρισα το Αριστον" του Ελύτη και είπα Αξίζει. Γιατί η αληθινή αξία δεν απαιτεί πολλές κουβέντες. Μια μικρή καλόηχη λεξούλα επιδοκιμασίας "αρκεί " . Άμποτε ναν' η τέχνη του αήτητη ένα ΑLTER EGO της αλιβάνιστης ύπαρξης του, αμάραντη ας είναι κι αβασίλευτη η έμπνευση του, όπως ο Ήλιος και η κλεφτουρ-γιά της Μεσσηνίας γενέθλιας Γης του . Η τέχνη του ψαλμός και διαρκή σπουδή ας είναι εις το διηνεκές σπονδή στις Μούσες χωρίς Βερμπαλισμούς και άχρηστα αρώματα. Η τέχνη του αν και άλογη μιλά κατευθείαν μέσα μας με τα χρώματα και την φαντασία της, απαλύνοντας την έσχατη μοναξιά μας, προσφέροντας μας έστω στα υστερνά την πολυπόθητη κάθαρση, όπως μας την χαρίζει απλόχερα μια άλλη τέχνη διαχρονική, η ποίηση εκείνη του Αλκαίου.

Καρύδας Ι. Σ Γρηγόριος
Καθηγητής Παναπιστημίου Αθηνών
Μέλος του ΕΕΠ